Pierre Abélard
| Pierre Abélard | |
|---|---|
| Ganwyd | Pierre Abélard 1079 Ar Palez |
| Bu farw | 21 Ebrill 1142 Chalon-sur-Saône |
| Dinasyddiaeth | Teyrnas Ffrainc |
| Alma mater | |
| Galwedigaeth | diwinydd, athronydd, cyfansoddwr, ieithydd, bardd, hunangofiannydd, rhesymegwr, ysgrifennwr, athro, mynach |
| Swydd | Abbot of Rhuys |
| Adnabyddus am | Sic et Non, Dialectica, Hymnarius Paraclithensis, Historia Calamitatum, Collationes, Introductio ad theologiam, Theologia christiana, Planctus Israel super Samson, Expositio in Epistolam ad Romanos, Ethica, Expositio in Hexaemeron, Epistola de Dionysio Areopagita, Theologia summi boni, Sermons, Letters |
| Mudiad | y cyfnod Clasurol, ysgolaeth, enwoliaeth |
| Priod | Héloïse d’Argenteuil |
| Plant | Astralabius |

Athronydd ysgolaidd, awdur yn yr iaith Ladin a chyfansoddwr o Lydaw oedd Pierre Abélard (Lladin: Petrus Abaelardus, 1079 – 21 Ebrill 1142). Daeth yn enwog ledled Ewrop yn yr Oesoedd Canol fel un o sefydlwyr diwinyddiaeth sgolastigiaeth ac oherwydd ei gariad at Héloïse.
Bywgraffiad
[golygu | golygu cod]Ganed Abélard ger Nantes yn 1079. Astudiodd dan yr athronydd Enwoliaethol Roscellinus ac wedyn aeth i astudio ym Mharis dan Guillaume de Champeaux. Gwrthododd athroniaeth realaeth ei athro mewn cyfres o ddadleuon a enillodd fri iddo fel athronydd. Cafodd ei apwyntio yn athro a thrôdd at astudio diwinyddiaeth ; oherwydd ei ynglyniad wrth dulliau rhesymegol cafodd ei gyhuddo o hyrwyddo heresi.
Syrthiodd Abélard mewn cariad â lleian ifanc o'r enw Héloïse (1101 - 1164), nith Fulbert, un o ganoniaid Notre-Dame de Paris. Dysgai Abélard y ferch ifanc yn nhŷ Fulbert. Cawsant blentyn a phriodasant yn ddirgel. Ond pan ddaeth y carwriaeth anghyfreithlon i'r golwg dialodd Fulbert ar Abélard trwy logi band o droseddwyr i'w ddal a thorri ei geilliau. Erlidwyd Abélard gan yr awdurdodau eglwysig hefyd a bu rhaid iddo ffoi am loches o fynachlog i fynachlog, yn cynnwys Abaty Sant Gildas yn Llydaw (1128-1134). Roedd Sant Bernard yn arbennig o feirniadol o'i waith ac yn ei gyhuddo o fod yn heretig. Treuliodd ddau gyfnod yn y carchar a gorffenodd ei ddyddiau yn Abaty Cluny, lle cafodd nawdd ac amddiffyn gan yr abad caredig.
Fel llenor, mae Abélard yn enwog am y gyfres o lythyrau rhyngddo â Hélöise, a apwyntiwyd ganddo yn abades lleiandy Paraclete, a sefydlwyd ganddo ei hun.
Gwaith
[golygu | golygu cod]- Theologia (yn y llyfr hwn, Abelard yw'r cyntaf i ddefnyddio'r gair theologia (diwinyddiaeth)
- Dialectica
- Historia Calamitatum ('Hanes y Anffodau')
- Six planctus (cerddoriaeth)
- Ymddiddan rhwng athronydd, Iddew a Christion (1142)
Diwinyddiaeth
[golygu | golygu cod]
- Theologia Summi Boni
- Theologia Christiana
- Theologia Scholarium
- Sic Et Non
- Ethica sive Scito te ipsum
- Dialogus inter Philosophum, Christianum et Iudaeum
- Soliloqium
- Commentaria In Epistolam Pauli ad Romanos
- Problemata Heloissae
- Apologia Ne juxta Boethianum
- Confessio fidei Universis
- Confessio fidei ad Heloisam
- Sermones - Epistola introductoria Abaelardi
- Expositio Orationis Dominicae
- Expositio Symboli Apostolorum
- Expositio Symboli Athanasii
- Expositio in Hexaemeron
Athroniaeth
[golygu | golygu cod]- Dialectica
- De intellectibus
- Glossae super Topica
- Introductiones parvulorum
- Logica Ingredientibus
- Logica Nostrorum Petitioni
- De generibus et speciebus
- Sententie secundum Magistrum Petrum
Cyfeiriadau
[golygu | golygu cod]- Athronwyr o Lydaw
- Athronwyr ysgolaidd
- Cyfansoddwyr o Lydaw
- Diwinyddion o Lydaw
- Pobl y 12fed ganrif o Ffrainc
- Pobl y 13eg ganrif o Ffrainc
- Genedigaethau 1079
- Llenorion y 12fed ganrif
- Llenorion y 13eg ganrif
- Llenorion yr Oesoedd Canol o Ffrainc
- Llenorion Lladin yr Oesoedd Canol
- Llenorion Lladin o Lydaw
- Marwolaethau 1142