Johann Gottlieb Fichte
Gwedd
| Johann Gottlieb Fichte | |
|---|---|
| Ganwyd | 19 Mai 1762 Rammenau |
| Bu farw | 27 Ionawr 1814, 29 Ionawr 1814 o teiffws Berlin |
| Dinasyddiaeth | Yr Almaen |
| Alma mater |
|
| Ymgynghorydd y doethor | |
| Galwedigaeth | athronydd, academydd, ysgrifennwr |
| Swydd | athro cadeiriol |
| Cyflogwr |
|
| Prif ddylanwad | Karl Leonhard Reinhold, Salomon Maimon, Jean-Jacques Rousseau, Immanuel Kant, Baruch Spinoza, Roseau |
| Mudiad | German idealism, German Romanticism |
| Tad | Christian Fichte |
| Mam | Maria Dorothea Fichte |
| Priod | Johanna Rahn |
| Plant | Immanuel Hermann Fichte |
| llofnod | |
Athronydd o'r Almaen oedd Johann Gottlieb Fichte (19 Mai 1762 – 27 Ionawr 1814)[1] oedd yn ymateb ac yn adeiladu ar waith Immanuel Kant. Yn ei athroniaeth gynnar mae Fichte'n ganolbwyntio ar y ‘myfi’ (neu ego) (Almaeneg: Ich). Creawyd ein profiad yn ôl Fichte gan osodiadau'r myfi.[2]
Cyfeiriadau
[golygu | golygu cod]- ↑ (Saesneg) Johann Gottlieb Fichte. Encyclopædia Britannica. Adalwyd ar 24 Mehefin 2013.
- ↑ (Saesneg) Johann Gottlieb Fichte. Stanford Encyclopedia of Philosophy. Prifysgol Stanford. Adalwyd ar 22 Mehefin 2013.