Harold Bloom

Oddi ar Wicipedia
Jump to navigation Jump to search
Harold Bloom
Harold Bloom.png
Ganwyd 11 Gorffennaf 1930 Edit this on Wikidata
Dinas Efrog Newydd Edit this on Wikidata
Bu farw 14 Hydref 2019 Edit this on Wikidata (89 oed)
New Haven Edit this on Wikidata
Dinasyddiaeth Unol Daleithiau America Edit this on Wikidata
Addysg Doethuriaeth Edit this on Wikidata
Alma mater
Galwedigaeth hanesydd llenyddiaeth, Ysgrifennwr, athro prifysgol, beirniad llenyddol, newyddiadurwr Edit this on Wikidata
Cyflogwr
Prif ddylanwad Ralph Waldo Emerson, Samuel Johnson Edit this on Wikidata
Mudiad Esthetiaeth, Rhamantiaeth Edit this on Wikidata
Gwobr/au Cymdeithas Goffa John Simon Guggenheim, Cymrodoriaeth MacArthur, Gwobr Ryngwladol Catalwnia, Gwobr John Addison Porter, Sterling Professor Edit this on Wikidata
Gwefan http://english.yale.edu/people/tenured-and-tenure-track-faculty-professors/harold-bloom Edit this on Wikidata

Beirniad llenyddol ac academydd o Americanwr oedd Harold Bloom (11 Gorffennaf 193014 Hydref 2019).

Bywyd cynnar ac addysg[golygu | golygu cod y dudalen]

Ganed Harold Bloom ar 11 Gorffennaf 1930 yn Nwyrain y Bronx i deulu o Iddewon Uniongred, ac Iddew-Almaeneg oedd iaith yr aelwyd. Mewnfudwyr o Ddwyrain Ewrop oedd ei rieni, William Bloom a Paula Lev, ac a Harold oedd eu pumed plentyn. Cafodd ei fagu mewn cymdogaeth Iddewig, yn gyfagos i ardal Wyddelig, a bu cwffio ar y strydoedd rhwng llanciau'r ddwy gymuned.[1]

Dysgodd Harold i ddarllen Iddew-Almaeneg yn 3 oed, ac Hebraeg yn 4 oed, cyn iddo fedru'r Saesneg. Yn ei fachgendod daeth yn gyfarwydd â beirdd megis Hart Crane, William Blake, W. H. Auden, a T. S. Eliot yn Llyfrgell Gyhoeddus Efrog Newydd yn y Bronx. Mynychodd Uwchysgol Wyddoniaeth y Bronx.

Enillodd ysgoloriaeth o Brifysgol Cornell, a derbyniodd ei radd baglor yno yn 1951. Aeth i Brifysgol Yale am ei astudiaethau ôl-raddedig. Enillodd ei ddoethuriaeth ar bwnc Rhamantiaeth, ac addasodd y traethawd hwnnw yn llyfr, Shelley's Mythmaking (1959).

Gyrfa academaidd[golygu | golygu cod y dudalen]

Gweithiodd Bloom yn athro yn adran Saesneg Yale hyd at 1977. Fe'i penodwyd yn athro De Vane dros y dyniaethau, ac yn ddiweddarach yn athro Sterling y dyniaethau, sef y rheng academaidd uchaf ym Mhrifysgol Yale. Yn 1988 dechreuodd Bloom addysgu Saesneg yn Mhrifysgol Efrog Newydd hefyd yn swydd athro Berg.[2]

Bywyd personol[golygu | golygu cod y dudalen]

Priododd â Jeanne Gould yn 1958 a chawsant ddau fab, Daniel a David. Bu farw Harold Bloom yn yr ysbyty yn New Haven, Connecticut, ar 14 Hydref 2019, yn 89 oed.[2]

Llyfryddiaeth[golygu | golygu cod y dudalen]

  • Shelley's Mythmaking (New Haven, Connecticut: Yale University Press, 1959).
  • The Visionary Company: A Reading of English Romantic Poetry (Garden City, Efrog Newydd: Doubleday, 1961).
  • Blake’s Apocalypse: A Study in Poetic Argument (1963).
  • Yeats (1970).
  • The Ringers in the Tower: Studies in Romantic Tradition (1971).
  • The Anxiety of Influence (1973).
  • A Map of Misreading (1975).
  • Kabbalah and Criticism (1976).
  • The Flight to Lucifer: A Gnostic Fantasy (1979).
  • Agon: Towards a Theory of Revisionism (1982).
  • The Book of J (1990).
  • The American Religion: The Emergence of the Post-Christian Nation (1992).
  • The Western Canon (1994).
  • Omens of Millennium: The Gnosis of Angels, Dreams and Resurrection (1996).
  • Shakespeare: The Invention of the Human (1998).
  • How to Read and Why (2000).
  • The Anatomy of Influence: Literature As a Way of Life (2011).
  • The Shadow of a Great Rock: A Literary Appreciation of the King James Bible (2011).
  • The Daemon Knows: Literary Greatness and the American Sublime (2015).

Cyfeiriadau[golygu | golygu cod y dudalen]

  1. (Saesneg) Antonio Weiss, "Harold Bloom, The Art of Criticism No. 1", The Paris Review (1991). Adalwyd ar 16 Hydref 2019.
  2. 2.0 2.1 (Saesneg) Dinitia Smith, "Harold Bloom, Critic Who Championed Western Canon, Dies at 89", The New York Times (14 Hydref 2019). Adalwyd ar 15 Hydref 2019.