Syndod (emosiwn)

Oddi ar Wicipedia
Jump to navigation Jump to search

Mae Syndod yn cyflwr meddyliol a ffisiolegol cryno, ymateb brawychus a brofir gan anifeiliaid a bodau dynol o ganlyniad i ddigwyddiad annisgwyl. Gall syndod gael unrhyw falens ; hynny yw, gall fod yn niwtral/cymedrol, dymunol, annymunol, cadarnhaol neu negyddol. Gall syndod ddigwydd mewn lefelau amrywiol o ddwysedd yn amrywio o syndod iawn, a all gymell yr ymateb ymladd-neu-hedfan, neu fawr ddim syndod sy'n ennyn ymateb llai dwys i'r ysgogiadau.

Llunio[golygu | golygu cod y dudalen]

Mynegiadau wyneb o syndod
Mae plentyn yn edrych ar ei iPad (nid yn y llun) gyda syndod.

Mae cysylltiad agos rhwng syndod a'r syniad o weithredu yn unol â set o reolau. Pan fydd rheolau realiti sy'n cynhyrchu digwyddiadau bywyd bob dydd yn gwahanu oddi wrth y disgwyliadau rheol-fawd, syndod yw'r canlyniad. Mae syndod yn cynrychioli'r gwahaniaeth rhwng disgwyliadau a realiti, y bwlch rhwng ein rhagdybiaethau a'n disgwyliadau am ddigwyddiadau bydol a'r ffordd y mae'r digwyddiadau hynny'n troi allan mewn gwirionedd. [1] Gellir ystyried y bwlch hwn yn sylfaen bwysig ar gyfer canfyddiadau newydd gan y gall pethau annisgwyl wneud pobl yn ymwybodol o'u hanwybodaeth eu hunain. Galll cydnabod anwybodaeth, yn ei dro, olygu ffenestr i wybodaeth newydd. [2]


Gall syndod ddigwydd hefyd oherwydd torri disgwyliadau. Mewn achos penodol o gyfathrebu rhyngbersonol, mae'r Ddamcaniaeth Trais Disgwyliad (EVT) yn dweud bod tri ffactor yn dylanwadu ar ddisgwyliadau person: newidynnau rhyngweithiol, newidynnau amgylcheddol, a newidynnau sy'n gysylltiedig â natur y rhyngweithio neu newidynnau amgylcheddol. [3]

  • Mae newidynnau rhyngweithiol yn cynnwys nodweddion y personau sy'n ymwneud â'r cyfathrebu ac yn yr achos hwn y cyfathrebu sy'n arwain at syndod, gan gynnwys: rhyw, statws economaidd-gymdeithasol, oedran, hil ac ymddangosiad. [4]
  • Mae newidynnau amgylcheddol sy'n effeithio ar gyfathrebu syndod yn cynnwys: procsemig, cronemig, a natur amgylchoedd y rhyngweithiad. [4]
  • Mae newidynnau rhyngweithio sy'n dylanwadu ar syndod yn cynnwys: normau cymdeithasol, normau diwylliannol, dylanwadau ffisiolegol, dylanwadau biolegol a phatrymau ymddygiad unigol unigryw. [4]


Gall syndod ddigwydd oherwydd torri un, dau, neu gyfuniad o'r tri ffactor.

Nid oes rhaid i syndod gael falens negyddol bob amser. Mae EVT yn cynnig y bydd disgwyliadau yn dylanwadu ar ganlyniad y cyfathrebiad fel cadarnhad, ymddygiad o fewn yr ystod ddisgwyliedig, neu groes, ymddygiadau y tu allan i'r ystod ddisgwyliedig. [5] Mae EVT hefyd yn rhagdybio y bydd rhyngweithio cadarnhaol yn cynyddu lefel atyniad y treisiwr, tra bod troseddau negyddol yn lleihau'r atyniad. [6] Byddai troseddau cadarnhaol wedyn yn achosi syndod cadarnhaol, fel parti pen-blwydd syrpreis, a byddai troseddau negyddol yn achosi syndod negyddol, fel tocyn parcio. Gall torri syndod yn gadarnhaol wella hygrededd, pŵer, atyniad, a pherswadio, lle gall troseddau negyddol o syndod leihau hygrededd, pŵer, atyniad a pherswadio. [5]

Ymatebion di-eiriau[golygu | golygu cod y dudalen]

Y digrifwr Carol Burnett yn edrych yn syn.
Gwledd Belsassar, gan Rembrandt . Cynrychiolaeth o'r darn Beiblaidd yn [http://bibref.hebtools.com/?book=Daniel%205:1-31&verse=KJV&src=! Daniel 5:1-31 KJV

]

Mynegir syndod yn yr wyneb gan y nodweddion canlynol:

  • Aeliau sy'n cael eu codi fel eu bod yn dod yn grwm ac yn uchel.
  • Crychau llorweddol ar draws y talcen.
  • Amrannau agored: mae'r caead uchaf yn cael ei godi a'r caead isaf yn cael ei dynnu i lawr, gan ddatgelu'r sglera gwyn uwchben ac o dan yr iris yn aml.
  • Mydriasis ymledu disgyblion [7] neu miosis cyfyngiant disgybl
  • Gên wedi'i gollwng fel bod y gwefusau a'r dannedd yn cael eu gwahanu, heb unrhyw densiwn o amgylch y geg


Mae syndod digymell, anwirfoddol yn aml yn cael ei fynegi am ffracsiwn o eiliad yn unig. Gall gael ei ddilyn ar unwaith gan emosiwn o ofn, llawenydd neu ddryswch . Mae dwyster y syndod yn gysylltiedig â faint mae'r ên yn disgyn, ond efallai na fydd y geg yn agor o gwbl mewn rhai achosion. Codi'r aeliau, o leiaf am eiliad, yw'r arwydd mwyaf nodedig a rhagweladwy o syndod. [8]

Er gwaethaf y rhagdybiaeth adborth wyneb (bod arddangosiad wyneb yn angenrheidiol ym mhrofiad emosiwn neu brif benderfynydd teimladau), yn achos syndod, mae peth ymchwil wedi dangos diffyg cysylltiad cryf rhwng arddangosiad wyneb o syndod a phrofiad gwirioneddol syndod. Mae hyn yn awgrymu bod amrywiadau yn y mynegiant o syndod. [9] Awgrymwyd bod syndod yn derm amlen ar gyfer yr ymateb brawychus a hefyd anghrediniaeth. Mae ymchwil mwy diweddar yn dangos bod codi'r aeliau yn rhoi adborth wyneb i anghrediniaeth ond nid i'r braw. [10]

Gall ymlediad a chyfyngiad disgyblion bennu falens syndod o'r weithred i adwaith yr unigolyn. Dangosir falens positif i syndod trwy ymlediad neu ehangiad y disgybl, lle mae falens negyddol mewn syndod yn gysylltiedig â chyfyngiad disgybl. [11] Ond, mae astudiaethau mwy newydd yn dangos ymlediad disgyblion ar gyfer ysgogiadau negyddol yn ogystal â chadarnhaol, sy'n dangos cyffro ymreolaethol cyffredinol sy'n gysylltiedig ag ymlediad disgyblion ac nid falens affeithiol.

Gall ymatebion di-eiriau i syndod hefyd gael eu heffeithio gan ffurfdro llais, pellter, amser, amgylchedd, cyfaint, cyfradd, ansawdd, traw, arddull siarad, a hyd yn oed lefel y cyswllt llygad a wneir gan unigolyn sy'n ceisio achosi syrpreis. [12] Mae'r ciwiau di-eiriau hyn yn helpu i ddiffinio a fydd gan y syndod canfyddedig falens cadarnhaol neu negyddol ac i ba raddau y bydd yr unigolyn yn achosi'r syndod.

Ymatebion llafar[golygu | golygu cod y dudalen]

Gall ieithyddiaeth chwarae rhan wrth ffurfio syndod. Mae Damcaniaeth Disgwyliad Iaith (LET) yn nodi bod pobl yn datblygu normau a disgwyliadau ynghylch defnydd priodol o iaith mewn sefyllfa benodol. [13] Pan fydd normau neu ddisgwyliadau iaith lafar yn cael eu torri, gall syndod godi. Mae'r model EVT yn cefnogi y gellir torri disgwyliadau ar lafar [14] a gallai'r tramgwydd hwn achosi syndod o fewn yr unigolyn. Gall disgwyliadau o iaith eiriol a all arwain at syndod gynnwys, ond heb fod yn gyfyngedig i, expletives, shouts, screams, and gasps.

Mae'r disgwyliadau uchod o iaith eiriol yn fwy cysylltiedig â disgwyliadau negyddol o syndod, ond gall syndod cadarnhaol godi o ryngweithio geiriol hefyd. Gall torri disgwyliadau cadarnhaol a allai arwain at syndod cadarnhaol gynnwys ffynhonnell hygrededd isel yn gwneud dadl berswadiol sy'n arwain at newid credoau neu emosiynau gan wella hygrededd y siaradwr. [15] Gall symud o ffynhonnell hygrededd isel i ffynhonnell hygrededd uchel achosi syndod cadarnhaol ymhlith unigolion. Gall y weithred o gael ei berswadio gan y siaradwr hwnnw hefyd achosi syrpreis cadarnhaol, gan y gallai unigolyn fod wedi canfod bod gan y siaradwr hygrededd rhy isel i ysgogi newid ac mae’r newid mewn credoau neu emosiwn wedyn yn peri syndod.

Ymatebion ffisiolegol[golygu | golygu cod y dudalen]

Mae ymateb ffisiolegol syndod yn dod o dan gategori'r ymateb braw . Prif swyddogaeth syndod neu'r ymateb brawychus yw torri ar draws gweithred barhaus ac ailgyfeirio sylw at ddigwyddiad newydd, a allai fod yn arwyddocaol. Mae ailgyfeirio ffocws yn awtomatig i'r ysgogiadau newydd ac, am eiliad fer, mae hyn yn achosi tyndra yn y cyhyrau, yn enwedig cyhyrau'r gwddf. Dengys astudiaethau fod yr ymateb hwn yn digwydd yn hynod o gyflym, gyda gwybodaeth (sŵn uchel yn yr achos hwn) yn cyrraedd y ponau o fewn 3 i 8 ms a'r atgyrch braw llawn yn digwydd mewn llai na dau ddegfed ran o eiliad. [16]

Dydd Sul yn yr Amgueddfa, Honoré Daumier

Os bydd yr ymateb brawychus yn cael ei ennyn yn gryf trwy syndod yna bydd yn dod â'r ymateb ymladd-neu-hedfan, sef digwyddiad niweidiol canfyddedig, ymosodiad, neu fygythiad i oroesi [17] sy'n achosi rhyddhau adrenalin i roi hwb i egni fel modd i ddianc neu ymladd. Yn gyffredinol, mae gan yr ymateb hwn falens negyddol o ran syndod.

Mae gan Surprise un gwerthusiad craidd - gwerthuso rhywbeth fel rhywbeth newydd ac annisgwyl - ond gall gwerthusiadau newydd symud y profiad o syndod i un arall. Mae gwerthuso digwyddiad fel un newydd yn rhagweld syndod, ond mae gwerthusiad y mecanwaith ymdopi yn rhagweld yr ymateb y tu hwnt i syndod, megis dryswch neu ddiddordeb. [18]

Cyfarwydd[golygu | golygu cod y dudalen]

Wrth i unigolion ddod yn fwy cyfarwydd â mathau penodol o syndod, dros amser bydd lefel y syndod yn lleihau mewn dwyster. Nid yw hyn o reidrwydd yn golygu na fydd unigolyn, er enghraifft, yn cael ei synnu yn ystod golygfa naid ffilm frawychus, mae'n awgrymu y gallai'r unigolyn ddisgwyl golygfa naid oherwydd ei fod yn gyfarwydd â ffilmiau brawychus, gan leihau lefel y syndod. [19] Mae'r model EVT yn helpu i gefnogi'r honiad hwn oherwydd wrth i unigolion ddod yn fwy cyfarwydd â sefyllfa neu gyfathrebu, mae'n dod yn llai ac yn llai tebygol y bydd y sefyllfa neu'r cyfathrebu yn achosi torri disgwyliadau, a heb fynd yn groes i ddisgwyliad, ni all syndod ddigwydd.

Gweler hefyd[golygu | golygu cod y dudalen]

Cyfeiriadau[golygu | golygu cod y dudalen]

  1. John Casti; Complexification: Explaining a Paradoxical World through the Science of Surprise . New York: HarperCollins, 1994.
  2. Matthias Gross; Ignorance and Surprise: Science, Society, and Ecological Design. Cambridge, MA: MIT Press, 2010.
  3. Burgoon, J. K.; Jones, S. B. (1976). "Toward a Theory of Personal Space Expectations and Their Violations". Human Communication Research 2 (2): 131–146. doi:10.1111/j.1468-2958.1976.tb00706.x.
  4. 4.0 4.1 4.2 Burgoon, J. K.; Jones, S. B. (1976). "Toward a Theory of Personal Space Expectations and Their Violations". Human Communication Research 2 (2): 131–146. doi:10.1111/j.1468-2958.1976.tb00706.x.
  5. 5.0 5.1 Burgoon, J. K.; Jones, S. B. (1976). "Toward a Theory of Personal Space Expectations and Their Violations". Human Communication Research 2 (2): 131–146. doi:10.1111/j.1468-2958.1976.tb00706.x.
  6. Burgoon, J. K.; Hale, J. L. (1988). "Nonverbal Expectancy Violations: Model Elaboration and Application to Immediacy Behaviors". Communication Monographs 55: 58–79. doi:10.1080/03637758809376158.
  7. Ellis, CJ (1981). "The pupillary light reflex in normal subjects". Br J Ophthalmol 65 (11): 754–9. doi:10.1136/bjo.65.11.754. PMC 1039657. PMID 7326222. http://www.pubmedcentral.nih.gov/articlerender.fcgi?tool=pmcentrez&artid=1039657.
  8. Ekman, P. & Friesen, W. V. (1975). Unmasking the face. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall, Inc.
  9. Reisenzein, Rainer; Bordgen, Sandra; Holtbernd, Thomas; Matz, Denise (August 2006). "Evidence for strong dissociation between emotion and facial displays: The case of surprise". Journal of Personality and Social Psychology 91 (2): 295–315. doi:10.1037/0022-3514.91.2.295. PMID 16881766. http://www.phil.uni-greifswald.de/fileadmin/mediapool/psychologie/lehrstuhl_allg2/Reisenzein_et_Al2006_Surprise_Expression.pdf. Adalwyd October 11, 2011.
  10. "Exploring the positive and negative implications of facial feedback". APA PsycNET (yn Saesneg). Cyrchwyd 2015-11-02.
  11. Hess, Eckhard H.; Polt, James M. (1960). "Pupil Size as Related to Interest Value of Visual Stimuli". Science 132 (3423): 349–50. doi:10.1126/science.132.3423.349. PMID 14401489.
  12. Burgoon, J.K., Dunbar, N.E, & Segrin, C. (2002). Non-verbal influence "The persuasion handbook". p.445-465.
  13. Burgoon, M. & Miller. (1979). Language expectancy theory. The persuasion handbook.p. 177-133
  14. Burgoon, J. K.; Jones, S. B. (1976). "Toward a Theory of Personal Space Expectations and Their Violations". Human Communication Research 2 (2): 131–146. doi:10.1111/j.1468-2958.1976.tb00706.x.
  15. Burgoon, M. & Miller. (1979). Language expectancy theory. The persuasion handbook.p. 177-133
  16. Kalat, James W. (2009). Biological Psychology (arg. 10th). Belmont, Calif.: Wadsworth, Cengage Learning. tt. 357–358.
  17. Cannon, Walter (1932). Wisdom of the Body. United States: W.W. Norton & Company. ISBN 0393002055.
  18. Silva, Paul J. (2009). "Looking Past Pleasure: Anger, Confusion, Disgust, Pride, Surprise, and Other Unusual Aesthetic Emotions". Psychology of Aesthetics, Creativity, and the Arts 3: 48–51. doi:10.1037/a0014632. http://libres.uncg.edu/ir/uncg/f/P_Silvia_Looking_2009.pdf.
  19. Burgoon, J. K.; Jones, S. B. (1976). "Toward a Theory of Personal Space Expectations and Their Violations". Human Communication Research 2 (2): 131–146. doi:10.1111/j.1468-2958.1976.tb00706.x.