Peiriant torri gwair

Oddi ar Wicipedia
Jump to navigation Jump to search
Peiriant torri gwair masnachol yn cael ei ddefnyddio yn Berlin yn Ebrill 1930.

Peiriant sy'n defnyddio un neu ragor o lafnau sy'n troi i dorri arwyneb glaswelltog yw peiriant torri gwair. Gall uchder y glaswellt sy'n cael ei dorri gael ei osod gan ddyluniad y peiriant torri gwair, ond fel arfer gellir ei addasu gan y person sy'n ei ddefnyddio, fel arfer gan ddefnyddio un prif lifer, neu gyda lifer neu nyten a bollt ar bob un o olwynion y peiriant. Gall y llafnau yn gael ei pweru gan rym llaw, gydag olwynion sydd wedi'u cysylltu'n fecanyddol i'r llafnau torri; pan fydd y peiriant yn cael ei wthio ymlaen a bydd y llafnau'n troelli. Gall peiriant hefyd gael ei bweru gan fatri neu fodur trydan. Y ffynhonnell bŵer hunangynhwysol fwyaf cyffredin ar gyfer peiriannau torri gwair yw peiriant tanio mewnol bach (un silindr fel arfer). Yn aml, nid oes gan beiriannau torri gwair llai unrhyw fath o wthiad, sy'n golygu bod angen bŵer dynol er mwyn ei symud dros wyneb; mae peiriannau torri gwair “cerdded y tu ôl” yn hunan-yrru, ac angen person i gerdded y tu ôl iddo a'i arwain. Mae peiriannau torri gwair mwy o faint fel arfer naill ai'n fathau hunan-yrru “cerdded y tu ôl” , neu'n amlach na pheidio, yn beiriannau y gall defnyddiwr reidio arno a'i reoli. Mae peiriant torri gwair robotig ("bot torri gwair", "mowbot", ac ati) wedi'i gynllunio i weithredu naill ai'n gyfan gwbl ar ei ben ei hun, neu'n llai cyffredin gan ddefnyddiwr sy'n ei reoli o bell .

Dyfeisiwyd y peiriant torri gwair cyntaf gan Edwin Budding yn 1830[1] yn Thrupp, ychydig y tu allan i Stroud, yn Swydd Gaerloyw, Lloegr. Roedd peiriant torri gwair Budding wedi ei gynllunio yn bennaf i dorri gwair meysydd chwaraeon a gerddi mawr, fel dewis a fyddai'n rhagori ar y pladur, a rhoddwyd patent Prydeinig iddo ar 31 Awst, 1830.[2]

Cyfeiriadau[golygu | golygu cod y dudalen]

  1. "Mower History". oldlawnmowerclub.co.uk.
  2. US RE 8560, Nodyn:Citation/authors, "Improvement in Lawn-Mowers", published 23 February 1869, issued 28 January 1879 ; see pg 1, col 2.