Lifoneg

Oddi ar Wicipedia
Jump to navigation Jump to search
Enw_iaith
Siaredir yn
Rhanbarth
Cyfanswm siaradwyr
Teulu ieithyddol
  • {{{enw}}}
Codau ieithoedd
ISO 639-1 Dim
ISO 639-2
ISO 639-3 liv
Wylfa Ieithoedd
Liivi keel.GIF

Mae'r iaith Lifoneg ( Lifoneg: rāndakēļ ) yn iaith Ffinnaidd-Uralig . Er bod ei siaradwr brodorol olaf wedi marw yn 2013, [1] nodwyd bod tua 40 o siaradwyr a 210 wedi adrodd rhywfaint o wybodaeth am yr iaith. Gwlad frodorol y bobl Lifonaidd yw Arfordir Lifonaidd Gwlff Lifonia, a leolir yng ngogledd penrhyn Kurzeme yn Latfia . O bosibl yn unigryw ymhlith yr ieithoedd Uralig, disgrifiwyd Lifoneg fel iaith acen-traw (gweler isod ). [2]

Mae rhai Lifoniaid ethnig yn dysgu neu wedi dysgu Lifoneg mewn ymgais i'w adfywio, ond oherwydd bod Lifoniaid yn leiafrif ethnig bach, mae'r cyfleoedd i ddefnyddio Livoneg yn gyfyngedig. Cyhoeddodd papur newydd Estonia Eesti Päevaleht ar gam mai Viktors Bertholds, a fu farw ar 28 Chwefror 2009, oedd y siaradwr brodorol olaf a ddechreuodd yr ysgol iaith Latfia yn unieithol Lifoneg. Roedd rhai Lifoniaid eraill wedi dadlau, fodd bynnag, fod rhai siaradwyr brodorol ar ôl, [3] gan gynnwys cefnder Viktors Bertholds, lv (Grizelda Kristiņa) . Bu farw Kristiņa yn 2013. Nododd erthygl a gyhoeddwyd gan y Sefydliad Ieithoedd Mewn Perygl yn 2007 nad oedd dim ond 182 o Lifoniaid cofrestredig a dim ond chwe siaradwr brodorol. Mewn cynhadledd yn 2009, soniwyd y gallai fod "ar y gorau 10 o siaradwyr brodorol byw" yr iaith.

Mae hyrwyddo'r iaith Lifoneg fel iaith fyw wedi'i ddatblygu'n bennaf gan Ganolfan Ddiwylliannol Lifoneg ( Līvõ Kultūr Sidām ), sefydliad o Lifoniaid ifanc yn bennaf. Cynrychiolir Lifoneg fel iaith lai ei defnydd yn Latfia - ynghyd â Latgaleg - gan Swyddfa Ieithoedd Llai Latfia, a arferai fod yn gangen genedlaethol o Swyddfa Ewropeaidd Ieithoedd Llai (European Bureau for Lesser-Used Languages, (EBLUL), 1982-2010)).

Addysgir yr iaith mewn prifysgolion yn Latfia, Estonia a'r Ffindir, sy'n cynyddu'r gronfa o siaradwyr ail iaith nad ydynt yn byw yn Latfia yn gyson.

Hanes[golygu | golygu cod y dudalen]

Tudalen deitl yn Almaeneg Efengyl Mathew yn Lifoneg, 1863

Yn y 19eg ganrif, roedd tua 2,000 o bobl yn dal i siarad Lifoneg; yn 1852, roedd nifer y Lifoniaid yn 2,394. [4] Mae digwyddiadau hanesyddol amrywiol wedi arwain at farwolaeth Lifoneg bron yn llwyr:

  • Yn y 13eg ganrif, roedd 30,000 o siaradwyr Lifoneg. [5]
  • Goresgyniad yr Almaenwyr: tua'r flwyddyn 1200, gorchfygodd Brodyr Lifoniaidd y Cleddyf a'r marchogion Teutonig Lifonia, gan arwain at gynnen rheolaeth yr ardal rhwng yr urddau hyn ac Archesgobaeth Riga .
  • 1522: Cyflwynniad y Diwygiad Protestannaidd .
  • 1557: Goresgyniad Rwsia, a elwir hefyd yn Rhyfel Rwsia-Sweden.
  • 1558–1583: Rhyfel Lifonaidd . Ymladdodd Rwsiaid, Swediaid, Daniaid, Lithwaniaid a Phwyliaid dros yr ardal.
  • 1721: Cytundeb Nystad . Daeth Gogledd Lifonia yn daleithiau Tsaraidd Rwsia.
  • 1918: Sefydlu Latfia; ail-flodeuodd yr iaith Lifoneg.
  • Yr Ail Ryfel Byd a'r Undeb Sofietaidd : ymyleiddio Livoneg.
  • Wedi'i ddatgan wedi diflannu ar 6 Mehefin 2013.
  • Dechreuodd adfywiad yr iaith Lifoneg ar ôl i'r siaradwr brodorol olaf farw. [6]

Yn y 13eg ganrif, roedd y Lifoniaid brodorol yn byw yn siroedd canlynol Estonia Alempois, Jogentagana, Järva, Läänemaa, Mõhu, Nurmekund, Sakala, Ugandi, a Vaiga yn y gogledd, a Daugava yn y de  . Dechreuwyd anheddiad Lifonaidd Curonia bryd hynny hefyd. [7] Yn y 12fed-13eg ganrif gorchfygwyd tiroedd Lifonaidd gan y Gorchymyn Teutonig . Arweiniodd y goncwest at ostyngiad cryf yn nifer siaradwyr Lifoneg, tiroedd Lifonaidd gwag lle roedd y Latfiaid yn byw ynddynt, a gyfrannodd at ddisodli'r iaith Lifonaidd o blaid Latfiaidd. [8] Amcangyfrifir bod 30,000 o Lifoniaid ar adeg gwladychu’r Almaen. [9] Yn y 19eg ganrif amcangyfrifir nifer siaradwyr y dafodiaith Couronaidd fel a ganlyn: 2,074 o bobl yn 1835, 2,324 o bobl ym 1852, 2,390 o bobl ym 1858, 2,929 o bobl ym 1888. [10] Yn ôl Cyfrifiad Sofietaidd 1989, roedd 226 o bobl yn Lifonaidd, ac roedd bron i hanner ohonyn nhw'n siarad Lifoneg. [11] Yn ôl amcangyfrifon o Ganolfan Ddiwylliant Lif yn 2010, dim ond 40 o bobl oedd yn siarad Lifoneg ym mywyd beunyddiol. Yn 2013, nid oedd unrhyw un a siaradodd Lifoneg ym mywyd beunyddiol. [12]

Llenyddiaeth gynnar[golygu | golygu cod y dudalen]

Cofnodwyd y geiriau Lifoneg cyntaf yn Cronicl Lifonnaidd Harri . [13] Ymddangosodd y ffynonellau ysgrifenedig cyntaf am Lifoneg yn yr 16eg ganrif. Cyfieithwyd casgliad o gerddi Lifoneg "Caneuon a gweddïau cysegredig morwyr" (Latfieg: Jūrnieku svētās dziesmas un lūgšanas) ei gyfieithu i Latfiaidd gan Jānis Prints a'i fab Jānis Jr ac fe'i cyhoeddwyd ym 1845. [14] [15] Y llyfr cyntaf yn Lifoneg oedd Efengyl Mathew, a gyhoeddwyd ym Llundain yn 1863 yn nhafodieithoedd dwyreiniol a gorllewinol Courland. [16] Fe'i cyfieithwyd i ddafodiaith dwyrain Couronia gan Nick Pollmann ac i ddafodiaith gorllewin Couronia gan Jānis Prints a Peteris. Y cynllun gyda'r llyfr gan F. Wiedermann oedd sefydlu orgraff safonol a oedd yn cynnwys 36 llythyren a nifer o arwyddnodau. Cyfanswm y cylchrediad oedd 250 copi. [17] Dim ond un copi o bob tafodiaith a dderbyniodd y Lifoniaid. [18] Yr ail Efengyl Mathew oedd yr ail lyfr yn Lifoneg, a gyhoeddwyd ym 1880 yn St Petersburg, gydag orgraff yn seiliedig ar Latfieg ac Almaeneg . [19]

Yn y cyfnod rhwng y rhyfeloedd, cyhoeddwyd sawl dwsin o lyfrau yn Lifoneg, yn bennaf gyda chymorth sefydliadau o'r Ffindir ac Estonia. [16] Yn 1930, cyhoeddwyd y papur newydd cyntaf yn Lifoneg, "Līvli" . Yn 1942, cyhoeddwyd cyfieithiad o'r Testament Newydd yn Helsinki . Fe'i cyfieithwyd gan Kōrli Stalte, gyda chymorth yr ieithydd Ffinneg Lauri Kettunen. [20] Ar ôl y rhyfel, ni chyhoeddwyd mwy o lyfrau yn Lifoneg, [21] gan fod yr Undeb Sofietaidd yn meddiannu Latfia .

Ar ôl i Latfia adennill ei hannibyniaeth, cyhoeddwyd y cylchlythyr "Õvâ" yn Lifoneg ym 1994, wedi'i gysegru i ddiwylliant, celf a ffigurau Lifonaidd y mudiad cenedlaethol, ac ym 1998 gyda chefnogaeth yr "Open Society," cyhoeddwyd a chyflwynwyd y casgliad cyntaf o farddoniaeth yn Lifoneg, "Ma akūb sīnda vizzõ, tūrska!", yn y Ffindir ac Estonia. Mae'n cyfuno gweithiau beirdd enwog Lifoneg. [22] [23] Hyd yn hyn, yr unig allfa gyfryngol Lifoneg yw livones.lv (mewn Saesneg, Latfieg a Lifoneg) (livones.net) a weithredir gan Ganolfan Ddiwylliant Liv. [24]

Cafodd dau safle eu cynnwys yn yr Atlas Linguarum Europae i astudio Lifoneg: Miķeļtornis a Mazirbe . [25]

Siaradwyr Lifoneg yn yr unfed ganrif ar hugain[golygu | golygu cod y dudalen]

Arwyddion tairieithog yn Latfieg, Lifoneg a Saesneg ar Arfordir Lifonia
Julgī Stalte yn perfformio gyda grŵp cerddoriaeth y byd Lifonaidd-Estonaidd Tuļļi Lum yn 2009.

Bu farw Viktors Bertholds (Gorffennaf 10, 1921 – 28 Chwefror, 2009), [26] un o siaradwyr Lifoneg olaf y genhedlaeth a ddysgodd Lifoneg fel iaith gyntaf mewn teulu a chymuned Lifoniadd, ar Chwefror 28, 2009. Er yr adroddwyd mai ef oedd siaradwr brodorol olaf yr iaith, honnodd Lifoniaid eu hunain fod mwy o siaradwyr brodorol yn dal yn fyw, er mai ychydig iawn oedden nhw. [27]

Fel yr adroddwyd ym mhapur newydd Estonia Eesti Päevaleht, ganwyd Viktors Bertholds ym 1921 ac mae'n debyg ei fod yn perthyn i'r genhedlaeth ddiwethaf o blant a ddechreuodd eu hysgol gynradd (cyfrwng Latfia) yn uniaith Lifoneg; ychydig flynyddoedd yn ddiweddarach nodwyd bod rhieni Lifonaidd wedi dechrau siarad Latfieg â'u plant. Yn ystod yr Ail Ryfel Byd, llwyddodd Bertholds, yn wahanol i'r mwyafrif o ddynion Lifonaidd, i osgoi cael ei gynnull ym myddinoedd y naill rym meddiannaeth trwy guddio yn y coed . Ar ôl y rhyfel, bu Bertholds yn gweithio mewn amryw broffesiynau a rhannu ei wybodaeth am Lifoneg gyda llawer o ieithyddion maes; yn y 1990au, bu hefyd yn dysgu Lifoneg mewn gwersylloedd haf i blant.

Bu farw brawd a gwraig Bertholds a siaradai Lifoneg yn y 1990au. Yn gynnar yn y 2000au, bu farw llawer o "Lifoniaid olaf" amlwg eraill hefyd, megis Poulin Klavin (1918-2001), ceidwad llawer o draddodiadau Lifonaidd a'r Lifoniad olaf i breswylio'n barhaol ar arfordir Courland, ac Edgar Vaalgamaa (1912-2003), clerigwr yn y Ffindir, cyfieithydd y Testament Newydd ac awdur llyfr ar hanes a diwylliant y Lifoniaid. [28] [29]

Yn ôl pob tebyg, siaradwr brodorol olaf Lifoneg oedd Grizelda Kristiņa, née Bertholde (1910–2013, cefnder i Viktors Bertholds), a oedd yn byw yng Nghanada o 1949. [30] Yn ôl Valts Ernštreits, fe siaradodd hi Lifoneg hefyd "fel petai hi wedi camu allan o'i fferm gartref mewn pentref arfordirol Lifonaidd ddoe yn unig", [31] a chymhwysodd fel siaradwr brodorol olaf iaith Lifoneg ei chenhedlaeth. Bu farw ar 2 Mehefin, 2013. [32]

Mae goroesiad yr iaith Lifoneg bellach yn dibynnu ar Lifoniaid ifanc a ddysgodd Lifoneg yn eu plentyndod gan neiniau a theidiau neu neiniau a theidiau'r cenedlaethau cyn y rhyfel. Nid oes llawer ohonynt, er bod ychydig gannoedd o Lifoniaid ethnig yn Latfia bellach sydd â diddordeb yn eu gwreiddiau Lifonaidd. Mae rhai Lifoniaid ifanc nid yn unig yn canu caneuon gwerin yn Lifoneg ond hyd yn oed yn ymdrechu i ddefnyddio Lifoneg yn weithredol mewn cyfathrebu bob dydd. Un siaradwr Lifoneg cenhedlaeth iau o'r fath yw et (Julgī Stalte), sy'n perfformio gyda'r grŵp cerddoriaeth byd Lifonaidd-Estoneg Tuļļi Lum . [33]

Ffonoleg[golygu | golygu cod y dudalen]

Mae Lifonieg, fel Estoneg, wedi colli cytgord llafariad, ond yn wahanol i Estoneg, mae hefyd wedi colli graddiad cytsain . [34] [35]

Llafariaid[golygu | golygu cod y dudalen]

Mae gan Lifoneg 8 llafariad (roedd y ddwy lafariad blaen heb eu gorchuddio, wedi'u marcio â'r dagr [†], yn bresennol mewn cenedlaethau cynharach ond fe wnaethant uno â llafariaid eraill mewn cenedlaethau diweddarach; roedd y rhain yn bresennol yn dafodieithol mor hwyr â 1997):

Blaen Blaen



</br> Wedi'i dalgrynnu
Canolog Yn ôl



</br> Heb ei orchuddio 1
Yn ôl
Caewch i /i/ († y /y/ ) õ /ɨ/ [ɯ] u /u/
Canolbarth e /ɛ~e/ 2 († ö /œ/ ) [ə] 3 ȯ /ɤ/ o /o/
Ar agor ä /æ/ a /ɑ/
  1. Nid yw mynegiant yn ôl yn erbyn canolog yn arwyddocaol ar gyfer llafariaid di-ffrynt heb eu gorchuddio , felly gellir marcio õ ac as hefyd fel rhai canolog ( [ɨ~ɯ] a [ɤ~ɘ], yn y drefn honno).
  2. Gall e naill ai gael eu ynganu fel [ɛ] neu [e̞]
  3. Mae õ /ɨ/ straen yn cael ei wireddu fel [ə] .

Gall pob llafariad fod yn hir neu'n fyr . Ysgrifennir llafariaid byr fel y nodir yn y tabl; mae llafariaid hir wedi'u hysgrifennu gyda macron ychwanegol ("ˉ") dros y llythyren, felly, er enghraifft, [æː] = ǟ . Mae'r system llafariaid Lifoneg yn nodedig am fod â stød tebyg i Ddenmarc. Fel mewn ieithoedd eraill sydd â'r nodwedd hon, credir ei bod yn fri acen traw gynharach.

Mae gan Lifoneg hefyd nifer fawr o ddeusoniaid, yn ogystal â nifer o teirseniaid . Gall y rhain ddigwydd yn fyr neu'n hir.

Mae'r ddau ddeusain agoriadol /ie/ a /uo/ yn amrywio yn eu lleoliad straen yn dibynnu ar eu hyd: byr hy, uo yn cael eu gwireddu fel rhai sy'n codi [i̯e], [u̯o], tra bod īe hir, ūo yn cael eu gwireddu fel cwymp [iˑe̯], [uˑo̯] . Mae'r un peth yn berthnasol i'r teirseiniaid uoi : ūoi . [36]

Cytsain[golygu | golygu cod y dudalen]

Mae gan Lifoneg 23 cytsain :

Labial Deintyddol Palatal Velar Glottal
Trwynol m /m/ n /n/ ņ /ɲ/ [ŋ] 1
Plosive di-lais p /p/ t /t̪/ ț /c/ k /k/
lleisiwyd b /b/ d /d̪/ /ɟ/ g /ɡ/
Fricative di-lais f /f/ s /s/ š /ʃ/ h /h/
lleisiwyd v /v/ z /z/ ž /ʒ/
Tril r /r/ ŗ /rʲ/
Yn fras canolog j /j/
ochrol l /l/ ļ /ʎ/

/n/ daw'n [ŋ] cyn /k/ or /ɡ/.

Yr Wyddor[golygu | golygu cod y dudalen]

Mae'r wyddor Lifoneg yn hybrid sy'n cymysgu orgraff Latfieg ac Estoneg.

Ffurflenni Majuscule (a elwir hefyd yn uppercase neu briflythrennau )
A. Ā Ä Ǟ B. D. E. Ē F. G. H. I. Ī J. K. L. Ļ M. N. Ņ O. Ō Ȯ Ȱ Ö * Ȫ * Õ Ȭ P. R. Ŗ S. Š T. Ţ U. Ū V. Y * Ȳ * Z. Ž
Ffurflenni minuscule (a elwir hefyd yn llythrennau bach neu lythrennau bach )
a ' ä ǟ b ch e ē f g h i ī j k l ļ m n ņ o ō ȯ ȱ ö * ȫ * õ ȭ t r ŗ s š t ţ u ū v y * ȳ * z ž
* yn dynodi bod llythyrau'n cael eu defnyddio ar gyfer ffonemau a oedd heb eu gorchuddio mewn cenedlaethau diweddarach; defnyddiwyd y rhain mor hwyr â 1997.

Gramadeg[golygu | golygu cod y dudalen]

Cysylltiadau iaith â Latfiaid ac Estoniaid[golygu | golygu cod y dudalen]

Ers canrifoedd mae Latfia wedi dylanwadu'n drylwyr ar Lifoneg o ran gramadeg, ffonoleg a tharddiad geiriau ac ati. Mae'r cyflwr dadiol yn Lifoneg, er enghraifft, yn anarferol iawn i iaith Ffinnaidd. [37] Mae tua 2,000 o eiriau benthyca Latfiaidd a 200 Almaeneg yn Lifoneg a mabwysiadwyd y rhan fwyaf o'r geiriau Almaeneg trwy Latfia. [38] Cafodd Latfieg, fodd bynnag, ei dylanwadu gan Lifoneg hefyd. Mae ei straen sillaf rheolaidd, sy'n seiliedig ar Lifoneg, yn anarferol iawn mewn iaith Baltig. Yn enwedig ar ddiwedd y bedwaredd ganrif ar bymtheg roedd yna lawer iawn o gyswllt ag Estoniaid, sef rhwng pysgotwyr a morwyr Lifonaidd ( Kurzeme ) a'r Estoniaid o Saaremaa neu ynysoedd eraill. Roedd llawer o drigolion ynysoedd Gorllewin Estonia yn gweithio yn yr haf ym mhentrefi Lifonaidd Kurzeme. O ganlyniad, ymledodd gwybodaeth o Estoneg ymhlith y Lifoniaid hynny a daeth geiriau o darddiad Estonia i mewn i Lifoneg hefyd. [39] Mae tua 800 o eiriau benthyca Estoneg yn Lifoneg, a benthycwyd y mwyafrif ohonynt o dafodiaith Saaremaa. [40]

Ymadroddion cyffredin[golygu | golygu cod y dudalen]

  • Helo! - Tēriņtš!
  • Mwynhewch eich bwyd! - Jõvvõ sīemnaigõ!
  • Bore da! - Jõvā ūomõg! / Jõvvõ ūomõgt!
  • Diwrnod da! - Jõvā pǟva! / Jõvvõ päuvõ!
  • Nos da! - Jõvvõ īedõ!
  • Diolch! - Tienū!
  • Blwyddyn Newydd Dda! - Vȯndzist Ūdāigastõ!
  • marw - kȭlmä
  • un - ikš
  • dau - kakš
  • tri - kuolm
  • pedwar - nēļa
  • pump - vīž
  • chwech - kūž
  • saith - seis
  • wyth - kōdõks
  • naw - īdõks
  • deg - kim

Gweld hefyd[golygu | golygu cod y dudalen]

Cyfeiriadau[golygu | golygu cod y dudalen]

  • Moseley, Christopher (2002) Livonian, München: LINCOM EUROPA (Saesneg)
  • Fanny de Sivers. 2001. Parlons yn byw - Une langue de la Baltique . Paris: L'Harmattan.ISBN 2-7475-1337-8 . (in French)
  • Paul Ariste 1981. Keelekontaktid . Tallinn: Valgus. [tt. 2.6. Kolme läänemere keele hääbumine lk. 76 - 82] (yn Estoneg)
  • Lauri Kettunen. 1938. Livisches Wörterbuch : mit grammatischer Einleitung . Helsinki: Cymdeithas Finno-Ugrian. (in German)
  • Tooke, William (1799). View of the Russian Empire During the Reign of Catharine the Second, and to the Close of the Present Century. London: T. N. Longman, O. Rees, and J. Debrett. tt. 523–527.
  • Vääri, EE (1966). Ливский язык: Языки народов СССР: Финно-угорские и самодийские языки . Moscow: Nauka. t. 139.
  • Laanest, A. (1975). Ieithyddiaeth sylfaenol Finno-Ugric (ieithoedd Ffinneg, Sami a Mordovia) . Moscow: Gwyddoniaeth.
  • Ernštreits, V. (2007). "Orthograffeg Livonian" (PDF) . Linguistica Uralica . 43 (1). ISSN 0868-4731 .

Dolenni allanol[golygu | golygu cod y dudalen]

  • Cyfryngau perthnasol Lifoneg ar Gomin Wicimedia</img>
  1. "Obituary: Last Native Speaker of the Livonian Language Died Age 103". GeoCurrents. Archifwyd o'r gwreiddiol ar October 26, 2013. Cyrchwyd 2013-12-01.
  2. "Sketch of Livonian Sounds and Grammar". Virtual Livonia (yn Saesneg). Cyrchwyd 2020-03-22.
  3. "Latvia's tiny Livonian minority struggles to keep its language alive | Baltic States news & analytics". The Baltic Course. 2012-10-17. Cyrchwyd 2013-12-01.
  4. (Ariste 1981, p. 78)
  5. (Schätzung Vääri 1966)
  6. https://deepbaltic.com/2019/07/15/twenty-speakers-but-three-poets-writing-in-livonian/. Missing or empty |title= (help)
  7. (Moseley 2002)
  8. Ariste, P.A. (1958). "Известия АН Латвийской ССР: Ливы и ливский язык" (11). t. 32.
  9. de Sivers, F. (2001). Parlons live: une langue de la Baltique. Paris; Budapest; Torino: L'Harmattan. t. 16. ISBN 2-7475-1337-8.
  10. (Moseley 2002)
  11. Viitso, Т.-Р. (1993). Ливский язык: Языки мира. Уральские языки. Moscow: Наука. tt. 76–77. ISBN 5-02-011069-8.
  12. "Lībiešu valoda" (yn Latfieg). livones.net. 2011-11-11. Archifwyd o'r gwreiddiol ar 2014-12-22. Cyrchwyd 2014-12-22.
  13. (Schätzung Vääri 1966, p. 139)
  14. Juhrneeku svehtas dseesmas un luhgschanas, sadomahtas no zitkahrtiga Pises basnizas ķestera Jahņa Prinz, un viņņa vezzaka dehla Jahņa.
  15. Latvian encyclopedia .
  16. 16.0 16.1 (Laanest 1975, p. 21)
  17. (Moseley 2002, p. 8)
  18. (Uralica, p. 14)
  19. (Uralica, p. 15)
  20. (Moseley 2002, p. 11)
  21. (Schätzung Vääri 1966, p. 138)
  22. "Lībiešu literatūra" (yn Latfieg). livones.net. 2011-12-12. Archifwyd o'r gwreiddiol ar 2014-12-27. Cyrchwyd 2014-12-27. Tā ir 1998. gadā Rīgā iznākusī lībiešu dzejas antoloģija „Es viltīgāks par tevi, menca”, kurā apkopoti visu zināmāko lībiešu dzejnieku – pavisam 24 – darbi.
  23. "Kultūras centrā 'Noass' notiks Lībiešu valodas dienas svinēšana" (yn Latfieg). www.DELFI.lv. 2007-05-17. Cyrchwyd 2014-12-27.
  24. "Archived copy" (yn Rwseg). D-PiLS.LV. Информационно-развлекательный портал Даугавпилса. 2011-03-09. Archifwyd o'r gwreiddiol ar 2014-12-27. Cyrchwyd 2014-12-27.CS1 maint: archived copy as title (link)
  25. Eder, Birgit (2003). Ausgewählte Verwandtschaftsbezeichnungen in den Sprachen Europas. Frankfurt am Main: Peter Lang. t. 307. ISBN 3631528736.
  26. Laakso, Johanna. "The last Livonian is dead". Tangyra. Cyrchwyd 2009-06-09.
  27. "Latvia's tiny Livonian minority struggles to keep its language alive", Baltic Course, 6 June 2013 (retrieved 6 June 2013)
  28. Valkoisen hiekan kansa, Jyväskylä 2001
  29. Edgar Vaalgamaa - Muistokirjoitus - Muistot, hs.fi, Retrieved 2 March 2015.
  30. Tapio Mäkeläinen (2010-03-19). "Maailma viimane emakeelne liivlane sai 100-aastaseks". FennoUgria. Cyrchwyd 2011-04-01.
  31. Raimu Hanson.
  32. David Charter (2013-06-05). "Death of a language: last ever speaker of Livonian passes away aged 103". The Times. Cyrchwyd 2013-12-01.
  33. Jakobs, Hubert (July 10, 2000). "Defender of a Small Nation". Central Europe Review. Archifwyd o'r gwreiddiol ar March 3, 2016. Cyrchwyd February 2, 2007.
  34. (Laanest 1975)
  35. Tsypanov, Е. А. (2008). Сравнительный обзор финно-угорских языков. Syktyvkar: Kola. t. 191. External link in |title= (help)
  36. Posti, Lauri (1973). "Alustava ehdotus liivin yksinkertaistetuksi transkriptioksi". FU-transkription yksinkertaistaminen. Castrenianumin toimitteita. 7. ISBN 951-45-0282-5.
  37. Gyula Décsy: Einführung in die finnisch-ugrische Sprachwissenschaft, page 81.
  38. Gyula Décsy: Einführung in die finnisch-ugrische Sprachwissenschaft, page 82.
  39. (Ariste 1981, p. 79)
  40. Gyula Décsy: Einführung in die finnisch-ugrische Sprachwissenschaft, page 83.